Geplaatst op

44 jaar gerijpt

Eerder deze week mocht ik mijn 44e verjaardag vieren. Voor sommige mensen, bijvoorbeeld mijn vrouw, is het in zicht komen van de magische grens van 50 jaar (duurt nog steeds 6 jaar hoor) op z’n zachtst gezegd een dingetje. ‘Het begin van het einde!’

Nu zie ik dit zelf niet zo somber in en ben ik er misschien ook niet zo mee bezig. Maar, ik kan niet ontkennen dat ik ook wel merk dat veroudering (of rijping zo je wilt) mij wel verandert. Een grijze haar hier en daar en dat buikje…  Daarnaast ook een veranderende kijk op wat belangrijk of goed is in het leven, noem het smaakontwikkeling.

Bij wijn is dit niet anders. Bij jonge wijnen ruiken en proeven we eigenlijk alleen primaire aroma’s. Denk hierbij aan zwart, rood en gedroogd fruit in rode wijnen. Voor witte wijnen kun je denken aan groene appels, citrusvruchten, tropisch fruit en steenfruit en alle soorten onrijpe vruchten. Kruiden en specerijen, zoals munt, peper of zoethout, behoren ook tot de primaire categorie.

Door veroudering ontstaat er meer gelaagdheid en ontwaar je ineens heel andere aroma’s en smaken… Jonge smaken van vers fruit worden ingetogener, meer richting gedroogd fruit. Andere smaken komen ook naar voren, zoals honing, kruidige noten, hooi, paddenstoelen, steen en aarde.

Wijn is wat dat betreft, net zoals het leven, continu in beweging. Zuren en alcohol reageren op elkaar om nieuwe verbindingen te vormen. Andere verbindingen kunnen oplossen, om vervolgens weer op een andere manier te combineren. Elke keer dat je een fles opent, proef je de wijn in een ander stadium van zijn ontwikkeling, met nieuwe en andere nuances. De wijnen veranderen ook qua textuur. Droge witte wijnen kunnen bij veroudering bijna stroperig en vettig worden, terwijl rode wijnen zachter aanvoelen.

Dat stroperige van gerijpte witte wijn herken ik wel: het hoeft niet meer allemaal snel, sneller, snelst. De zachtheid van rijpe rode wijn? Ik denk dat ik over de jaren wel wat milder ben geworden…

Ook wijn krijgt grijze haren, of eigenlijk wordt ze bruin. Dit komt door langzame oxidatie en is afhankelijk van de hoeveelheid lucht die achterblijft in de hals van de fles en hoe goed de sluiting is.

Witte wijnen evolueren van bleke citroen of goudkleurig naar amber en zelfs bruin, en zalmkleurige rosé’s kunnen tinten van uien aannemen als ze ouder worden. Naarmate rood zich ontwikkelt, verplaatst oxidatie ze vaak van het paarse uiteinde van het spectrum naar taankleurige of bruine tinten.

Genoeg manieren dus om jong en oud van elkaar te onderscheiden. Rest de vraag of wijn die 44 jaar gerijpt heeft het begin van het einde is of er misschien al overheen. Weet dat ongeveer 90% van de wijnen is bedoeld om jong te worden gedronken, terwijl een klein percentage van de wijnen verbetert met drie tot tien jaar op fles. Slechts een klein aantal wijnen (sommige schatten slechts 1%) zijn bedoeld om 10 jaar of ouder te worden.

De wijn op mijn verjaardag is dus uit dezelfde categorie als mijn vrouw en ik: jong, fris en fruitig!

Proost en fijn weekend.

Geplaatst op

Mijn eigen wijn(gaard)!

Nou ja… eigen wijn(gaard)… Ik heb dus een wijnstok gekocht op Wijndomein Bergen, wat feitelijk inhoudt dat ik de komende vijf jaar ‘eigenaar’ ben van deze ene wijnstok. Deze wijnstok heb ik eerder deze week zelf mogen planten en met een beetje geluk geeft deze stok over 2 a 3 jaar genoeg sap voor maar liefst 2 flessen wijn!

Voor aanvulling van mijn wijnvoorraad hoef ik het dus niet te doen, maar daar gaat het mij ook niet om. Het is geweldig om zó dicht bij huis zó intensief betrokken te kunnen zijn bij het proces van aanplant tot uiteindelijke wijn en alles wat daartussen moet gebeuren. Superleuk om op deze manier hier alles over te weten te komen, zonder er honderden kilometers voor te hoeven rijden.

Het begon allemaal met de selectie van de druivensoort. We konden kiezen uit Cabernet Cortis, Monarch, Rondo, Muscaris, Cabernet Blanc of VB32-7 (Sauvignon Soyhières). Nu denk je wellicht meteen: deze namen zeggen mij niets, en wat is er met de chardonnays, sauvignons, merlots of syrahs van deze wereld gebeurd?

Deze klassieke laatrijpende soorten doen het gewoon niet goed in het wat frissere en vochtige klimaat hier in het noorden. Sinds 2000 zijn er veel nieuwe druivensoorten op de markt gekomen die minder gevoelig zijn voor meeldauw (schimmel) en als bijkomend voordeel eerder rijp worden. Ideaal voor wijnbouw in de Noordelijke delen van Europa!

Wij kozen voor de Cabernet Blanc, een kruising van Sauvignon Blanc met diverse resistente rassen, waarbij de precieze samenstelling nog altijd in nevelen gehuld is. Hij geeft frisse sauvignon achtige wijn en is een belangrijke leverancier voor prijswinnende witte kwaliteitswijnen in Nederland. Dat belooft wat!

Dan het planten. Gelukkig hadden ze bij Wijndomein Bergen al wat voorbereidende werkzaamheden gedaan: de wortelstokken hebben al 2 dagen in het water gestaan. Hierdoor zijn ze goed volgezogen wat er voor zorgt dat de wortelstok goed op eigen kracht kan uitlopen. Het plantgat van ruim een halve meter diep is gelukkig ook al uitgegraven.

Nu moet ik er voor zorgen dat de plant mooi in de rij tussen de palen komt te staan: het is het beste voor de sapstromen van wortel naar druif, als de plant mooi recht omhoog kan groeien. De wortels moeten goed naar beneden wijzen, zodat ze straks makkelijk de diepte in gaan. Een handvol havermout vlakken op de wortels bevordert vervolgens schimmelvorming (van het goede soort) in de bodem. Het plantgat kan nu dicht. Ik trek de wortelstok nog een beetje omhoog zodat deze een vuist boven de grond uitkomt. Beetje aanstampen, emmer water er overheen, alles om ervoor te zorgen dat de wortels goed contact met de bodem maken en niet blijven zweven in lucht of water.

Hopelijk zal de plant dit jaar al flink groeien, misschien wel tot een meter hoog. Maar, op dit moment is het belangrijkste dat er een goede stam ontstaat. Deze zal komende winter verhouten en zal dan minimaal de dikte van een potlood moeten hebben. Sterk genoeg om volgend jaar de eerste druifjes te kunnen produceren, die overigens nog niet geschikt zijn voor wijn. Helaas…

Gelukkig zijn er inmiddels nog zo’n 200 wijngaarden te vinden in Nederland, waarvan ik alvast kan proeven, in afwachting van mijn ‘eigen’ wijn. Ook benieuwd? Kom dan langs in de winkel, want sinds kort vind je hier ook een selectie Nederlandse biologische wijnen.

Proost en fijn weekend!

Friso

Geplaatst op

Fan van Les Cévennes

De Cevennen is naast een nationaal park ook de naam van een kleine regio op de grens van de Rhône vallei en de Languedoc in het zuiden van Frankrijk. Vele Nederlanders lijken samen met mij fan te zijn van deze regio inclusief de omliggende gebieden Ardèche, Vaucluse, Gard en Bouches du Rhône (de kust tussen Marseille en Montpellier); ieder jaar gaan we er met grote getalen op vakantie.

Alhoewel ik vroeger ook veel in deze streek op vakantie ben geweest, is mijn fan-zijn niet (alleen) ontstaan door het altijd mooie zonovergoten weer (nou ja, altijd), de ongerepte natuur en historische dorpen en steden. In die tijd had ik er nog geen oog voor, maar er wordt hier ook ontzettend veel wijn gemaakt.

Zowel de zuidelijke Côte du Rhône als de Languedoc, inclusief het wijngebied in Les Cévennes, hebben lang bekend gestaan om hun productie van met name bulkwijn van discutabele kwaliteit. Gelukkig is daar in de laatste decennia veel veranderd.

Toen Ronald, een oud-collega uit mijn ‘hotel-tijd’, samen met zijn vrouw Wilma, zo’n 10 jaar geleden mede-eigenaar werden van Domaine Le Mazelet (in Les Cévennes), was de interesse pas echt geboren. Al tien jaar volgen wij op deze manier van dichtbij het wel en wee van een kleinschalig wijnbedrijf (6ha) dat vanaf de start biologisch aan het werk is gegaan.

Vlnr: Friso, Wilma, Anouk en Ronald

Dit zie je dus steeds meer in Les Cévennes: waar in het verleden druiventelers veelal hun druiven verkochten aan de lokale ‘Cave Cooperative’, waar er dus die bulkwijn van werd gemaakt, zie je nu steeds meer boeren die weer zelf wijn maken. Op kleine schaal, biologisch én met hart en ziel. Je zult begrijpen dat dit prachtige wijnen oplevert.

Bijkomend pluspunt is dat binnen de IGP Cévennes (de beschermde oorsprongsbenaming), in tegenstelling tot veel andere wijngebieden in Frankrijk, een grote verscheidenheid aan druivenrassen wordt toegestaan. Dit geeft de wijnmakers in dit gebied dus grote vrijheid en stimuleert creativiteit. Veel verrassende wijnen dus! Daarnaast speelt men ook met het idee om biologische certificering dé standaard te maken voor alle Cevennen wijnen. Top!

Door Ronald en Wilma heb ik veel bevriende wijnmakers in Les Cévennes leren kennen, ook allemaal kleinschalig en biologisch. Mede door met hen samen hier in Nederland proeverijen te organiseren, met natuurlijk uitsluitend hun eigen wijnen en die van vrienden uit Les Cévennes, was meteen het zaadje geplant voor mijn eerste eigen onderneming: Pop-Up Proeven.

Met de komst van WIJN. Alkmaar mag ik me naast fan, inmiddels ook wel specialist van Les Cévennes noemen. Andere streken en landen zijn zeker vertegenwoordigd in mijn winkel, maar om en nabij de helft van het assortiment bestaat toch uit verrassende, mooie, smaakvolle, biologische wijnen uit deze door mij zo geliefde regio.

Ben je nu ook zo benieuwd geworden naar verrassende wijnen uit deze heerlijke streek, of misschien wil je nu deze zomer (weer) die kant op? Kom eens langs op de Laat. Dan vertel ik je graag meer en kan ik je eventueel in contact brengen met diverse wijnmakers voor een bezoek ter plaatse…

Ik ga nog even heerlijk verder dromen. Proost, en een fijn weekend!

Friso

Geplaatst op

Vijf(tig) tinten wijn

‘Sprankelend bleek geel’, ‘glinsterend goud’, ‘een kristallijne kleur met lichtgroene en gouden highlights’, ‘briljant robijnrood’, ‘diep donkere inktkleur met jeugdige highlights’…

… zomaar wat poëtische kleurbeschrijvingen van willekeurige wijnen uit mijn winkel. Klinkt allemaal prachtig, hè? Toch bijzonder hoe al deze tinten ontstaan als je bedenkt dat het sap van zowel witte als rode druiven, op enkele uitzonderingen na, kleurloos is.

De kleurstoffen aanwezig in de schil van de druif zorgen voor de verkleuring van het sap. Dit zal bij iedere druivensoort een net iets andere tint opleveren. Daarnaast spelen leeftijd, rijping en hoe de wijn gemaakt is ook een belangrijke rol. Om de kleurstoffen over te brengen op het sap zullen de schilletjes moeten weken in het sap, de zogenaamde ‘maceratie’. Langere of kortere schilweking kan weer tig tinten opleveren, maar zorgt ook voor de vijf basis ’kleuren’: wit, oranje, rosé, gris en rood.

Bij witte wijn vindt er geen schilweking plaats. Er is alleen schilcontact tijdens het persen, daarna wordt ieder contact tussen het sap en de rest van de druif (schil, pitjes, steeltjes) vermeden. Zonder schilweking is het dus ook mogelijk om witte wijn te maken van rode druiven. Dit levert naast de eerder genoemde factoren dus verschillende tinten op. Wit is wat dat betreft een wat vreemde aanduiding voor wijnen die in kleur variëren van bijvoorbeeled groengeel, citroengeel tot goudgeel.

Oranje wijn ontstaat door bij witte druiven juist wél schilweking toe te passen. Hierdoor krijg je ook tannine in deze wijnen. Oranje wijn is zodoende stevig zoals een rode wijn kan zijn, maar mét de frisheid die een witte wijn heeft. Oranje wijn is vooral een hit bij makers van natuurwijn en een aardige hype op dit moment. Het is zeker niet nieuw: het komt oorspronkelijk uit Georgië. Hier wordt deze wijn al 5000 (!) jaar op traditionele wijze gemaakt. Het productieproces hiervan is zelfs UNESCO erfgoed!

Rosé zit ergens tussen wit en rood in. Dit betekend niet dat rode en witte wijn met elkaar gemengd worden, dit is verboden. Nou ja, behalve dan in de Champagne streek. In alle andere streken wordt rosé gemaakt van rode druiven door middel van een korte schilweking. Veel mensen denken ten onrechte dat donkere rosé zoeter is dan lichte varianten. Een langere schilweking levert naast meer kleur wel zeker meer smaak op!

Gris is een term die gebruikt wordt voor rosé wijnen die gemaakt zijn zonder maceratie van de (rode) druiven. De wijn heeft hierdoor een zeer lichte kleur. De zogenaamde Gris de Gris mag in Frankrijk alleen gemaakt worden van licht getinte rode druiven zoals Cinsault, Gamy en Grenache Gris.

Bij rode wijn vindt de langste schilweking plaats. Hoe langer de wijnmaker de maceratie laat duren hoe intenser natuurlijk de kleur, maar ook meer extractie van geur-, smaakstoffen en tannines. De tannines kunnen (jonge) wijn stroef maken, maar zorgen tegelijkertijd ook voor houdbaarheid. Tig mogelijkheden dus, van lichte, direct drinkbare en misschien wel gekoelde rode wijn, tot echte krachtpatsers, die eerst een paar jaar moeten rijpen.

Ik heb er dorst van gekregen…
Fijn weekend!

Friso

Geplaatst op

Hoera, één jaar!

Afgelopen zaterdag was de winkel alweer een jaar open! Ongelooflijk hoe snel dit jaar voorbij is gevlogen met lockdowns, gesloten winkels, gesloten horeca etc. Een erg bijzonder jaar dus waarin veel dingen vaak niet konden of mochten, die juist de handel in wijn zo leuk moeten maken.

Gelukkig konden op deze eerste verjaardag alle registers (weer) open: een uitgebreide proeverij van wijnen van het Italiaanse Cantina Terracruda stond op het programma. Luca, eigenaar en wijnmaker, was speciaal overgekomen uit het kleine plaatsje Fratterosa in Le Marche om persoonlijk alles te komen vertellen over zijn wijnhuis en wijnen.

Deze proeverij bleef niet onopgemerkt dus het was zaterdag de hele middag volle bak in de winkel. Wat heerlijk! Hier doe je het voor: de verhalen vertellen over deze wijnen aan een winkel vol enthousiast publiek. Ook voor Luca was het een verademing om weer op pad te zijn en zijn wijnen te kunnen promoten.

Een persoonlijke relatie met alle wijnmakers vind ik erg belangrijk. Maar door de voor ons allen bekende omstandigheden, was dit ook pas mijn eerste (fysieke) kennismaking met Luca. Het aanstekelijke enthousiasme waarmee wijnmakers, zo ook Luca, kunnen vertellen over hun passie zorgt ervoor dat ik stiekem meteen weer zo veel leer over zo’n wijnhuis en de wijnen. Simpelweg doordat je de verhalen uit de eerste hand hoort.

Cantina Terracruda is een jong familiebedrijf, begonnen in 2000 door de ouders van Luca, samen met hem en zijn twee zussen. Sinds de start hebben zij zich toegelegd op de verbouw van uitsluitend inheemse Italiaanse druivensoorten. Bianchello del Metauro (een kloon van trebbiano), Sangiovese en Pergola (of Aleatico) zijn de drie belangrijkste. Het mooie is dat zij met deze 3 soorten maar liefst 16 verschillende wijnen maken! Wit, rosé, rood, spumante, natuurwijn, dessertwijn, ze maken het allemaal.

Alle wijnen zijn van een enkele druivensoort gemaakt, alleen de ‘opvoeding’ van de wijnen verschilt. Niet alleen de lengte van lagering maar ook de lagering op staal, gebruikte of nieuwe houten vaten spelen hierin een belangrijke rol. Zo krijg je van elke druivensoort een ‘Tradizionale’, ‘Superiore’ en ‘Riserva’ wijn (nog even los van bruisende en rosé wijnen). Schitterend om dit allemaal uitgelegd te krijgen door de maker zelf, en natuurlijk ook meteen de verschillen te proeven.

Na negen wijnen (sorry, alle 16 proeven ging wat ver), had Luca zich aardig suf gekletst. Waardoor iedereen wel een goede indruk van de mogelijkheden bij Cantina Terracruda heeft gekregen en voldaan huiswaarts keerde (al dan niet met een doosje wijn onder de arm).

Kortom, een geslaagde middag, een top eerste verjaardag en een ‘format’ dat voor herhaling vatbaar is. Sterker nog, in deze feestmaand staat de volgende proeverij alweer gepland! Op zondag 24 april ontvang ik Ronald van Domaine Le Mazelet in de winkel. Benieuwd naar deze Nederlandse wijnmaker uit Frankrijk? Klik dan hier om je aan te melden.

Voor nu een fijn weekend en proost!

Friso

Geplaatst op

Van eigen bodem

Wist je dat je in Nederland inmiddels rond de 200 wijngaarden kunt vinden?! Ik dus niet…  Waar ik veelal aan Limburg denk als het thuis van de Nederlandse wijn, blijkt het overgrote deel tegenwoordig toch meer in het oosten van het land te zitten. Ook rondom Alkmaar vind je er een aantal, zoals De Koen, Zwirs en Wijngaard Bergen.

Een hele nieuwe wereld aan wijn te ontdekken dus, en super leuk om een Nederlandse selectie wijnen toe te voegen aan het assortiment. Het zijn veelal kleinschalige familiebedrijven, wat natuurlijk heel goed past binnen mijn filosofie. Kortom, op stap in eigen land. Afgelopen weekend bracht me dat in het (toch weer) Zuid-Limburgse Eys (net onder Heerlen).

De Boerenberg van Eys

Hier maakte ik kennis met Peter en Chris, vader en zoon, de eigenaren van Domein Aldenborgh. Enorm gepassioneerde mensen die op een zo natuurlijk mogelijke manier wijn proberen te maken, en daarmee een van de weinige biologisch gecertificeerde wijndomeinen in Nederland beheren.

Tijdens de rondleiding over het domein wordt al vrij snel duidelijk dat deze twee elkaar bijzonder goed aanvullen. Waar Peter kan verhalen over 35 jaar praktische ervaring met druiventeelt en vinificatie, vult Chris sinds 2017 graag aan met opgedane kennis van zijn studie biologie (specialisatie plantmicrobe interacties).

Een korte maar pittige wandeling van zo’n 10 minuten heuvelopwaarts brengt ons in de volledig biologsiche wijngaard op de zuidflank van de zogenaamde ‘boerenberg’. Slechts 6 hectare groot, waarvan 3 hectare nog in ontwikkeling met jonge aanplant. Een schitterend uitzicht over het Zuid-Limburgse heuvelland, met een zonnetje erbij. Ben ik nog in Nederland…?

Hier vertelt Peter dat hij vanaf het begin al wars is van commerciële gewasbeschermingsmiddelen. “Omdat wij niet met synthetische bestrijdingsmiddelen of kunstmest werken, krijgt de natuur in onze wijngaarden alle kans om zich te ontwikkelen. Dit vertaalt zich in een rijke bodemcultuur. Rondom en tussen de ranken groeien tal van bomen en planten. Zeldzame zangvogels nestelen in de wijngaard en voeden zich met een rijk aanbod aan insecten. Er is zelfs een dassenburcht. Dankzij respect voor de natuur kent onze wijngaard een bosachtige biodiversiteit.”

Terug in het dorp neemt Chris ons mee in de wijnkelder. Gehouwen uit kalkmergelsteen is hier jaarrond een redelijk constante temperatuur van 16 graden. Ook hier gaat alles zo natuurlijk mogelijk. Alleen de natuurlijke gisten (uit de wijngaard zelf) worden gebruikt en de vergisting vindt plaats in oude houten vaten. Filtering, daar doen ze hier niet aan. Klaring vindt uitsluitend plaats via de natuurlijk weg van bezinking en overheveling.

Vader’s jarenlange ervaring leert dat deze werkwijzen er voor zorgen dat waardevolle voedingsstoffen en échte smaak in de wijn behouden blijven. En dat proef je! (Want dat hebben we natuurlijk ook gedaan…) Bijvoorbeeld de mousserende Riesling genaamd Eyra. Dit is hun specialiteit en volgens Chapeau Magazine ‘…een volwaardig alternatief voor andere, superieure en kostbare mousserende wijnen, inclusief de top van de Champagne’.

Deze en andere heerlijkheden van Domein Aldenborgh wil ik de Alkmaarders natuurlijk niet onthouden, dus alvorens huiswaarts te keren heb ik eerst de wagen volgeladen… Geïnteresseerd? Wees er snel bij, want de voorraad is gelimiteerd!

Die Nederlandse wijn, dat smaakt naar meer! Mijn ontdekkingsreis gaat door en afspraken zijn in de maak met De Koen in Langedijk (lekker lokaal), maar ook Dassemus in Chaam (Noord-Brabant) en Wolf in St. Michielsgestel staan op de planning. Daarover hopelijk later meer.

Voor nu proost en een fijn en zonnig weekend!

Friso

Geplaatst op

Wijn-Prijs combinatie

Proef je nou het verschil tussen ‘goedkope’ en ‘dure’ wijn? Een vraag die mij vaak wordt gesteld. Maar, wat is duur en wat is goedkoop?

Bij koffiebars wordt tegenwoordig met gemak 5 euro neergeteld voor luxueuze koffie’s en in de kroeg is deze prijs heel normaal voor een glas bier of wijn. Echter, diezelfde 5 euro voor een fles wijn in de supermarkt wordt al snel als duur bestempeld. Minder dan € 3,50 is wat de Nederlandse consument gemiddeld uitgeeft aan een fles wijn in de supermarkt…

Ondanks het gebrek aan wijnen van onder de 5 euro in mijn winkel, begint de voorraad toch weer aardig te slinken, en het rosé seizoen staat te trappelen voor de deur! Hoogste tijd dus voor een bestelling bij mijn leveranciers in de Cévennen.

En dan wordt je direct weer even met de neus op de feiten gedrukt. Afhangende van het aantal pallets (1 pallet = 600 flessen) dat ik bestel, betaal ik alleen al voor transport gemiddeld 33 cent per fles. Tel daarbij accijns van 66 cent per fles plus 21% btw en er is al € 1,20 bovenop de inkoopprijs van de wijnboer gekomen.

Reken vervolgens de kosten mee voor fles, etiket, kurk/schroefdop, capsule, omdoos en de marge voor wijnboer, importeur en wijnhandel, en om deze wijnfles bij je thuis op tafel te krijgen gaat de prijs al snel richting € 3,50. En dan zit er nog geen wijn in!

Bepalend voor de prijs van de wijn ín de fles zijn o.a.:

  • Locatie/prijs van de grond van de wijngaard
  • Druiven met de hand geplukt of machinaal
  • Sap als ‘bulk’ getransporteerd of ter plaatse gebotteld
  • Hoeveelheid water toegevoegd aan de wijnranken
  • Manier van persen en bottelen
  • Biologische wijnbouw of niet
  • Wel of geen (eiken)houten vaten

Het moge duidelijk zijn dat de keuzes die de wijnmaker hier maakt niet alleen van invloed zijn op de prijs maar ook op de kwaliteit. Kwaliteit kost simpelweg gewoon geld.

Maar proef je nou het verschil?

Bij wijnen met een verkoopprijs tot 5 euro is er maximaal anderhalve euro geïnvesteerd in de wijn. Dus, niet hand geplukt; waarschijnlijk in bulk, over zee naar Nederland gekomen en hier gebotteld; opgeblazen waterige druiven met weinig aroma; maximaal geperst; zeker niet biologisch en bij het vermoeden van houtrijping heeft er waarschijnlijk een theezakje houtsnippers in de RVS tank gehangen…

Besteed je het dubbele (10 euro) dan is het budget van de wijnboer al ruim verviervoudigd, want de basisprijs van de fles (zonder de wijn dus) blijft immers gelijk. Hierdoor kan hij/zij met meer zorg en aandacht wijn maken. En dat ga je proeven!

Het verschil in kwaliteit tussen een fles van 5 of 20 euro is dus enorm, maar wat als een wijn meer dan 30 euro kost? Bij de kostprijs van deze wijnen spelen niet alleen de omstandigheden van de productie mee, maar vooral andere parameters, zoals vraag en aanbod, de reputatie van de wijnmaker, de merknaam en de marketingkosten. Dit maakt de kwaliteit van deze wijn daarentegen niet beter dan die van een fles van 25 euro.

Smaak en beleving blijven natuurlijk super persoonlijk. Ben je gewoon blij met die wijn uit de supermarkt van rond de 5 euro? Helemaal niets mis mee! Lekker doen. Toch wil ik je uitdagen. Besteed eens een paar euro meer. Koop biologisch. Ervaar het verschil. Geniet.

Proost en fijn weekend!

Friso

Geplaatst op

Horizon

Als wijnhandelaar vertel ik natuurlijk graag over mijn avonturen in/met wijn en mag ik hier iedere twee weken de rubriek ‘Food and Wine’ van de Flessenpost uit Alkmaar mee vullen. Deze week is mijn column wellicht wat ‘off-topic’, want ik wil het eens over een ander avontuur hebben: mijn eerste ‘Trash Walk’.

Horizon

Of gaat dit toch over wijn? Genoeg lege wijnflessen gevonden onderweg en na afloop was ik ook wel toe aan een goed glas wijn… Want, jemig de pemig, wat zwerft er een hoop troep door onze mooie stad, als je er echt op let.

Nanda van El Kombi (jeweetwel, de Sup School), organiseerde deze ‘Trash Walk’, op dezelfde dag als ‘Bali’s Biggest Clean-Up’, waar zij jaren geleden al eens aan mee deed en door is geïnspireerd. Overigens organiseert Nanda vaker van dit soort evenementen waarbij ze onze stad samen met vrijwilligers weer wat schoner probeert te krijgen. Gedurende de zomer ook vaak op het water met SUP’s onder de naam Sup It Up. Vaste prik zijn ieder jaar de opruimacties daags na Koningsdag en Alkmaar Ontzet. Mocht je geïnteresseerd zijn, check dan haar website www.elkombi.nl.

Afgelopen zondag gingen we dus met een groepje van zo’n 10 enthousiastelingen, gewapend met knijpers en vuilniszakken, op jacht naar zwerfafval in een winderige en natte binnenstad. Het is ongelooflijk om te zien wat je in anderhalf uur tijd aan zakken vol afval verzameld. Van de standaard plastic zak tot jassen, pvc pijpen, parfumflesjes en wat al niet meer. Afgedankte planten die ergens in de bosjes worden gekieperd met de (plastic) kaart met verzorg instructies er nog aan. Sowieso is het heel veel (groot en klein) plastic en blik dat rondzwerft. Én sigarettenpeuken, onnoemelijk veel sigarettenpeuken.

De ‘Trash Walk’ is er op gericht om afval van de straat te halen voordat het in het water terecht komt. Volgens Nanda raakt het afval dan uit het zicht en zwerft het de hele wereld over, bijvoorbeeld naar de doorgaans prachtige stranden van Bali.

Waarom vertel ik dit nu hier? Is er een link te leggen met wijn? Misschien…

Twee dagen voor deze wandeling zag ik het programma ‘De Prijsknaller’ over goedkope wijn. Hier werd snel duidelijk dat de goedkope wijn in de Nederlandse schappen alleen mogelijk is door grootschalige industriële productie, die verrassenderwijs gepaard gaat met het gebruik van veel chemische middelen. Een biologische Franse wijnboer geeft aan dat handel in zijn wijnen met Nederland niet lukt, omdat men de door hem gewenste prijs niet wil betalen. (Meer over de prijs van wijn in een volgende column.)

Zaken als Balinese stranden vol met (ons) zwerfafval of geïndustrialiseerde wijngaarden volgespoten met gif liggen voorbij onze horizon, dit is voor mij de link.

Mijn eigen horizon was ook niet zo breed, hoor. De start van mijn eigen bedrijf heeft daar het afgelopen jaar snel verandering in gebracht. Natuurlijk door mijn samenwerking met uitsluitend biologische wijnmakers. Maar ook de nieuwe en enthousiaste generatie lokale kleine ondernemers, waaronder Nanda, die zich niet ontoevallig recht tegenover mijn winkel hebben verzameld bij Urban Nomads Club, zetten aan tot nadenken.

Vanavond, onder het genot van een niet al te goedkoop glas wijn, meteen maar weer inschrijven voor de volgende trash walk! Doe je ook mee?

Proost en fijn weekend.

Friso

Geplaatst op

Wijn klaar? Vullen Maar!

De wijngaarden (op het noordelijke halfrond) zijn op dit moment in diepe rust. Daarnaast is het grote werk in de wijnkelder inmiddels ook wel aardig klaar. Je zou denken, een ideaal moment voor de wijnboer om aan een welverdiende vakantie te beginnen. Dat gebeurt ook zeker in deze periode, maar wijn die klaar is moet natuurlijk ook nog in een fles. Pas dan kan deze verkocht worden.

Emma van Mas Seren kan niet wachten om haar nieuwste witte en rosé wijnen op de markt te brengen en heeft dan ook de vakantie overgeslagen en direct een bottel vrachtwagen laten komen om de daad bij het woord te voegen.

Wijn klaar? Vullen maar!

Die bottel vrachtwagen is echt een uitvinding voor de kleinschalige wijnboeren waar ik mee werk. Je kunt je vast voorstellen dat een complete bottellijn aanschaffen best prijzig is, helemaal als je bedenkt dat je dit soort machines hooguit een aantal keer per jaar gebruikt. Je ziet ook wel dat collega wijnboeren gezamenlijk zo’n bottellijn aanschaffen, maar dan ben je wel zelf verantwoordelijk voor onderhoud en dergelijke. En dan moet je er ook nog de ruimte voor hebben.

Zo’n bottel vrachtwagen komt gewoon het erf oprijden en klapt aan alle kanten open. Een grote vulslang wordt vanuit de kelder aangesloten op de wagen. Lege flessen gaan aan de voorkant naar binnen en aan de achterkant komen gevulde flessen voorzien van etiket, kurk en capsule weer naar buiten. Sommige systemen verpakken ook meteen in doos, soms gebeurt dit handmatig. Pallet volstapelen en de wijn kan op transport!

Bottelen gebeurt meerdere keren per jaar, afhangende van hoe lang de wijnboer zijn wijn wil laten rijpen in de tank of op houten vaten. Zo heb ik eens geholpen met bottelen bij Domaine Le Mazelet in september, zodoende zien de foto’s hieronder er wat zonniger en warmer uit dan wat je medio januari zou verwachten. Super leuk om dit eens mee te maken. In mijn beleving is het echt een bijzonder moment in de jaarlijkse cyclus van de wijnmaker; hier komt alles van een jaar hard werken samen.

Als startend wijnimporteur en -winkelier heb ik nu ook bijna een jaarcyclus doorgemaakt en leek eind januari een goed moment om een korte break te plannen: het is stil bij de wijnmakers en het lijkt toch dat iedereen in januari wat mindert met wijn. Dus deze column komt vanuit de besneeuwde alpen.

Dit bleek inderdaad goed gepland, want ondertussen zijn er al proefdoosjes onderweg naar Nederland met deze vers gebottelde wijnen. Zo kan ik vanaf volgende week uitgerust en wel gaan proeven van al het nieuwe heerlijks dat het afgelopen jaar is gecreëerd door de wijnmakers. Geen enkel jaar is hetzelfde bij biologische wijnmakers, dus ik ben erg benieuwd waarmee ik de winkel weer mag gaan vullen…

Proost en een fijn weekend!

Geplaatst op

Terugblikken en vooruitkijken

Eerste column/blog van het nieuwe jaar! Oh ja, dat is er ook nog gebeurd afgelopen jaar: columnist geworden bij Flessenpost.

Als ik even terugkijk op 2021 was het gegarandeerd voor iedereen een bijzonder jaar. Bij mijzelf is er (naast dat columns schrijven) ook veel gebeurd. Het jaar ging flitsend van start met een groot aantal virtuele wijnproeverijen, toen nog de ‘core-business’. Volgens mij zat ik hierdoor meer te zoomen dan dat ik ooit bij mijn laatste werkgever gedaan heb!

Door dit succes moest er al snel nieuwe wijn geïmporteerd worden en groeide mijn kersverse bedrijfje meteen al ons huis uit. Ik vind wijn enorm lekker, maar als ondertussen je halve huis er mee vol staat wordt het tijd om op zoek te gaan naar andere ruimte. Hiermee werd het idee voor de winkel geboren.

Op zoek dus naar een winkelpand, en jeetje wat zijn die dingen lelijk als ze leeg zijn. Daar moet je wel even doorheen kunnen kijken en meteen bedenken hoe je zo’n ruimte gevuld gaat krijgen. Het assortiment is uitsluitend biologisch en dus leek een zoveel mogelijk circulaire inrichting het meest voor de hand liggend. Lees: alles dus tweedehands. Samen met mijn vrouw (dé marktplaats expert) hebben we veel plezier beleefd aan het bij elkaar sprokkelen van de winkelinrichting. Een bus vol met veertig europallets van een boer uit Hoevelaken, LED winkelverlichting van een kledingwinkel uit Spakenburg, een doorleefde proeftafel uit de buurt van Nijmegen, tapijten uit Heerenveen, enz.

Terugblikken en vooruitkijken

Op 2 april opende de winkel haar deuren en leek het jaar vanaf dat moment voorbij te vliegen. Een goede aanloop in de winkel en veel positieve reacties gaven enorm veel energie. Ineens waren live proeverijen in de winkel weer mogelijk en is zelfs een van onze kleinschalige wijnboeren uit Zuid-Frankrijk al persoonlijk langs geweest om tekst en uitleg te geven over zijn wijnen. En dan sta je ook opeens je wijnen te schenken op een achtertuin concert ergens in Heiloo en tijdens de Popronde in Alkmaar.

En daartussendoor fietste corona met zijn steeds wisselende regels. Een ding bleef het gehele jaar hetzelfde: een wijnwinkel is essentieel. Natuurlijk kan ik niet anders dan dat beamen :-), maar het ondernemen wordt toch een stuk minder (leuk) als de rest van de collega’s om je heen dicht is.

Met een voorzichtige blik vooruit hoop ik (wellicht tegen beter weten in) dat de komende persconferentie  weer wat ruimte gaat brengen. Winkels en horeca weer open, mensen op straat, op de terrassen, Alkmaar weer een bruisende stad. Dat zou toch heerlijk zijn?!

Dit zal er in ieder geval voor zorgen dat de 2022 columns weer gevuld kunnen worden met leuke gebeurtenissen zoals de zoektocht naar nieuw (Nederlands) assortiment, inspirerende wijnreisjes, live proeverijen in de winkel, leuke nieuwe samenwerkingen in de stad of die knaller van een verjaardagsfeest op 2 april…

Ik heb er nu al zin in!

Proost, een goed, gezond en bovenal gezellig 2022 toegewenst!!